วันพุธที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553

แบงก์กสิกรไทย เปิดตัวนวัตกรรมใหม่ สินเชื่อ SME เลือกได้

จัดทำบทความโดย น.ส.วสุรัตน์ สองทิศ เลขทะเบียน 4902100118

ธ.กสิกรไทย เปิดตัวนวัตกรรมใหม่ สินเชื่อ SME เลือกได้ เพิ่มความยืดหยุ่นในการดำเนินธุรกิจ ให้ลูกค้าเลือกรูปแบบการผ่อนชำระได้เป็นครั้งแรกในไทย มุ่งเจาะกลุ่มเอสเอ็มอีที่มียอดขายตั้งแต่ 10-50 ล้านบาทต่อปี
นายปกรณ์ พรรธนะแพทย์ รองกรรมการผู้จัดการ ธนาคารกสิกรไทย จำกัด (มหาชน) กล่าวว่า ธนาคารได้ออก ”บริการสินเชื่อ SME เลือกได้” (The SME loan of your choice) ซึ่งเป็นนวัตกรรมสินเชื่อสำหรับผู้ประกอบการเอสเอ็มอีแบบใหม่ที่ลูกค้าสามารถเลือกรูปแบบการผ่อนชำระ อัตราดอกเบี้ย และการแปลงเงินส่วนที่ผ่อนชำระแล้วเป็นวงเงินหมุนเวียนได้เป็นครั้งแรกของประเทศไทย ช่วยให้ผู้ประกอบการมีความยืดหยุ่นในการบริหารกิจการ และมีทางเลือกในการบริหารสภาพคล่องให้สอดคล้องกับสถานะของธุรกิจ
ทั้งนี้ สินเชื่อ SME เลือกได้ ช่วยให้ผู้ประกอบการเอสเอ็มอีสามารถเลือกรูปแบบโครงสร้างสินเชื่อได้หลากหลาย ได้แก่ การเลือกรูปแบบการผ่อนชำระเงินกู้ โดยลูกค้าสามารถเลือกผ่อนชำระเท่ากันทุกงวดเป็นเวลา 5 ปี หรือเลือกผ่อนชำระขั้นต่ำร้อยละ 60 ของยอดผ่อนชำระต่อเดือนในช่วง 18 เดือนแรก ซึ่งช่วยให้ลูกค้ามีสภาพคล่องเพิ่มขึ้นในช่วงเริ่มต้นกิจการ สำหรับผู้ที่ผ่อนชำระแล้ว 3 เดือนขึ้นไป ยังสามารถแปลงเงินที่ผ่อนชำระแล้ว มาเป็นวงเงินโอดีสำหรับใช้หมุนเวียนทางธุรกิจได้อย่างต่อเนื่องด้วย
นอกจากนี้ ผู้ประกอบการสามารถเลือกรูปแบบอัตราดอกเบี้ยให้สอดคล้องกับรายได้และการบริหารความเสี่ยงจากต้นทุนอัตราดอกเบี้ยเงินกู้ได้ ซึ่งการให้บริการสินเชื่อ SME เลือกได้ จะเป็นครั้งแรกสำหรับผู้ประกอบการขนาดเล็กที่มียอดขาย 10- 50 ล้านบาทต่อปี ตั้งเป้าภายในสิ้นปี 2553 จะมีผู้ใช้บริการประมาณ 1,000 ราย วงเงินสินเชื่อรวม 3,000 ล้านบาท ผู้สนใจสามารถสมัครใช้บริการได้ที่ธนาคารกสิกรไทยทุกสาขาทั่วประเทศ หรือสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมที่ K-Biz Contact Center 0 2888 8822

ที่มา : www.manager.co.th

คำถาม
ข้อ1. บริการสินเชื่อ SME เลือกได้ เป็นนวัตกรรมสินเชื่อสำหรับผู้ประกอบการเอสเอ็มอีแบบใหม่ที่ลูกค้าสามารถเลือกรูปแบบใดได้บ้าง
ข้อ2. บริการสินเชื่อ SME เลือกได้ มีประโยชน์อย่างไร
ข้อ3. บริการสินเชื่อ SME เลือกได้ มุ่งเจาะกลุ่มเอสเอ็มอีที่มียอดขายเท่าไหร่

วันพฤหัสบดีที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2553

นักลงทุนในต่างประเทศ (Global Investor)

จัดทำโดย นางสาวฐิตินันท์ งามสถาพร เลขทะเบียน 4902100131
นักลงทุนในต่างประเทศ (Global Investor)
นักลงทุนในต่างประเทศ หมายถึง นักลงทุนผู้ชาญฉลาดผู้มีวิสัยทัศน์ ผู้คว้าโอกาสมูลค่ามหาศาลในการลงทุนที่มีอยู่ในตลาดโลก ผู้ไม่ยอมสูญเสียโอกาสมูลค่ามหาศาลที่ไม่สามารถหาที่ไหนได้ในประเทศไทย เพราะตลาดหลักทรัพย์ของประเทศไทยมีมูลค่าตลาดคิดเป็นเพียง 0.30% ของมูลค่าตลาดรวมของตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลก ดังนั้นการลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ในประเทศไทยเพียงแห่งเดียว ถือเป็นการสูญเสียโอกาสทางเลือกในการลงทุนอีก 99.70% ไปทันที
การลงทุนในต่างประเทศ (Global Investment)
ปัจจุบันการลงทุนในต่างประเทศสำหรับคนไทยมีทั้งหมด 3 ช่องทาง คือ 1.การลงทุนในต่างประเทศโดยตรง (Direct Investment) คือ ซื้อหุ้นหรือตราสารโดยตรงโดยผ่านบริษัทหลักทรัพย์ เช่น บริษัทหลักทรัพย์ ไอร่า จำกัด (มหาชน) บริษัทหลักทรัพย์ ฟิลลิป (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชน) บริษัทหลักทรัพย์ เคที ซีมิโก้ จำกัด ฯลฯ 2.การลงทุนในต่างประเทศผ่านกองทุนส่วนบุคคล (Private Fund) คือ มีผู้จัดการกองทุนเป็นผู้บริหารจัดการดูแลให้ โดยหุ้นหรือตราสารจะยังเป็นชื่อของผู้ลงทุนอยู่ และ 3.การลงทุนในต่างประเทศผ่านกองทุนรวม (Foreign Investment Fund : FIF) หรือที่เรียกว่า กองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ โดยผ่านบริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน เช่น บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน ทหารไทย จำกัด บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน ทิสโก้ จำกัด ฯลฯ
ตัวอย่างผลตอบแทนจากการลงทุนในต่างประเทศ
1.ตัวอย่างผลตอบแทนจากการลงทุนในต่างประเทศโดยตรง (Direct Investment) ได้แก่ ข้อมูลจากเว็บไซด์ ThaiHedgeFund.com อ้างอิงข้อมูลในเดือนกรกฎาคม 2552 คุณธนาธร ชูชาติพงษ์ สามารถสร้างอัตราผลตอบแทนเฉลี่ยได้ 69.73% ใน 1 เดือน สามารถสร้างสถิติความน่าจะเป็นอัตราผลงานการกำไรต่อการลงทุนทั้งหมดที่ 100% ข้อมูลจากเว็บไซด์ StockOnAlert.com คุณ Greg Penn สามารถสร้างอัตราผลตอบแทนได้ 2,862% ซึ่งได้รับการรับรองจากผู้ตรวจสอบบัญชีรับอนุญาต (CPA) 2.ตัวอย่างผลตอบแทนจากการลงทุนในต่างประเทศผ่านกองทุนส่วนบุคคล (Private Fund) หรือ เฮดจ์ฟันด์ (Hedge Fund) ได้แก่ ข้อมูลจากสำนักข่าว CNBC กองทุนของ Kyle Bass เติบโต 600% ใน 18 เดือน กำไรมากกว่า $1 พันล้าน ในช่วงเหตุการณ์วิกฤติซับไพร์ม (Subprime Crisis) 3.ตัวอย่างผลตอบแทนจากการลงทุนในต่างประเทศผ่านกองทุนรวม หรือ กองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ (FIF) ได้แก่ ข้อมูลจากนิตยสารการเงินการธนาคาร กองทุนที่มีผลตอบแทนเป็นอันดับ 1 อ้างอิงข้อมูลย้อนหลังนับจากวันที่ 26 มิถุนายน 2552 กองทุนเปิดทิสโก้ พันธบัตรออสเตรเลีย ของ บลจ.ทิสโก้ สามารถสร้างอัตราผลตอบแทนได้ 45.81% ใน 3 เดือน กองทุนเปิดทหารไทย China Equity Index ของ บลจ.ทหารไทย สามารถสร้างอัตราผลตอบแทนได้ 60.14% ใน 6 เดือน


วัตถุประสงค์ของการลงทุนในต่างประเทศ
วัตถุประสงค์ของการลงทุนในต่างประเทศที่น่าสนใจ ได้แก่ ผลตอบแทนที่มากกว่า ผลตอบแทนที่สูงกว่า ผลตอบแทนที่เร็วกว่า ผลตอบแทนที่ใช้เวลาสั้นกว่า ผลตอบแทนที่มีสภาพคล่องสูงกว่า ผลตอบแทนที่มีความเสี่ยงต่ำกว่า ผลตอบแทนที่มีความปลอดภัยสูงกว่า ผลตอบแทนที่มีความผันผวนต่ำกว่า ผลตอบแทนที่มีความมั่นคงสูงกว่า ผลตอบแทนที่มีข้อจำกัดต่ำกว่า ผลตอบแทนที่มีความยุติธรรมสูงกว่า ผลตอบแทนที่มีความเอาเปรียบต่ำว่า ผลตอบแทนที่มีความโปร่งใสสูงกว่า ผลตอบแทนที่มีความคุ้มครองสูงกว่า ผลตอบแทนที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า ผลตอบแทนที่มีประสิทธิผลสูงกว่า ผลตอบแทนที่มีความน่าจะเป็นสูงกว่า ผลตอบแทนที่มีความเป็นไปได้สูงกว่า แต่วัตถุประสงค์ของการลงทุนในต่างประเทศที่น่าสนใจที่สุด คือ โอกาสผลตอบแทนที่สูงที่สุดที่เป็นไปได้ โอกาสผลตอบแทนที่เร็วที่สุดที่เป็นไปได้ โอกาสผลตอบแทนแบบความเสี่ยงต่ำแต่สามารถได้รับผลตอบแทนสูงที่เป็นไปได้ โอกาสผลตอบแทนแบบไร้ความเสี่ยงที่เป็นไปได้
โอกาสผลตอบแทนจากการลงทุนในต่างประเทศ
ตัวอย่างประสบการณ์การการลงทุนในต่างประเทศโดยคนไทยที่น่าสนใจเป็นกรณีศึกษา คือ คุณธนาธร ชูชาติพงษ์ ได้แก่ วันที่ 7 สิงหาคม 2552 สามารถสร้างอัตราผลตอบแทนได้ 34.33% ใน 5 นาที วันที่ 24 สิงหาคม 2552 สามารถสร้างอัตราผลตอบแทนได้ 78.57% ใน 7 นาที วันที่ 23 กรกฎาคม 2552 สามารถสร้างอัตราผลตอบแทนได้ 110.91% ใน 49 นาที เดือนเมษายน 2551 สามารถสร้างอัตราผลตอบแทนได้ 668% ใน 1 วัน เดือนมีนาคม 2552 สามารถสร้างอัตราผลตอบแทนได้ 2,800% ใน 6 วัน และค่าเสียโอกาสในการลงทุนในต่างประเทศ (Global Investment Opportunity Cost) ก็คือ การสูญเสียโอกาสในการสร้างผลตอบแทนมูลค่ามหาศาลจากการลงทุนในต่างประเทศที่ผ่านไปแล้วในอดีต รวมถึงการสูญเสียโอกาสในการสร้างผลตอบแทนมูลค่ามหาศาลจากการลงทุนในต่างประเทศที่กำลังจะเกิดขึ้นในอนาคต เพราะฉะนั้น การไม่ไขว่คว้าโอกาสผลตอบแทนมูลค่ามหาศาลจากการลงทุนในต่างประเทศไว้ก็เปรียบเสมือน การสูญเสียโอกาสผลตอบแทนมูลค่ามหาศาลจากการลงทุนในต่างประเทศไปนั่นเอง
เหตุผลหลัก 3 ข้อในการลงทุนในต่างประเทศ
เป็นการเพิ่มโอกาสในการลงทุนให้กับผู้ลงทุน การลงทุนในต่างประเทศช่วยเพิ่มโอกาสในการลงทุนอย่างมหาศาล เพราะตลาดหลักทรัพย์ของประเทศไทยมีมูลค่าตลาดคิดเป็นเพียง 0.30% ของมูลค่าตลาดรวมของตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลก ดังนั้นการที่เรามีโอกาสลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ไทยเพียงแห่งเดียวเป็นการ ละทิ้งโอกาสและทางเลือกในการลงทุนอีก 99.70% ไปทันที โดยใน 99.70% นั้น ส่วนใหญ่เป็นบริษัทที่เราใช้สินค้าของบริษัทเหล่านั้นอยู่เป็นประจำ แต่กลับไม่มีโอกาสที่จะไปลงทุนในบริษัทนั้นเช่น Exxon Mobil Microsoft Toyota Coca-Cola NOKIA และ Samsung เป็นต้น บริษัทต่างๆที่กล่าวถึงนี้เป็นบริษัทขนาดใหญ่ที่มีความมั่นคงสูงมาก และบางบริษัทมีมูลค่าตลาดสูงกว่าตลาดหลักทรัพย์ของบางประเทศ เช่นบริษัท Exxon Mobil ที่มีมูลค่าตลาดประมาณ 475,314 ล้านเหรียญสหรัฐ ในขณะที่ตลาดหลักทรัพย์สิงคโปร์ทั้งตลาดมีมูลค่าตลาดประมาณ 470,680 ล้านเหรียญสหรัฐ (ข้อมูล ณ วันที่ 8 สิงหาคม 2550)
2. เป็นการกระจายความเสี่ยงในการลงทุนของผู้ลงทุนที่ดีมากวิธีหนึ่ง หากท่านเป็นผู้ที่เคยลงทุนในตลาดหลักทรัพย์ไทยหรือเคยได้รับฟังข่าวต่างๆที่ เกี่ยวข้องกับตลาดหลักทรัพย์ไทย ท่านคงเคยทราบถึงเหตุการณ์ที่ทำให้ตลาดหุ้นไทยตกทั้งตลาดมาหลายครั้งหลายหน เช่นในกรณีที่เกิดวิกฤตเศรษฐกิจปี 2540 ปีนั้นตลาดหุ้นไทยตก 50% หรือในกรณีเหตุการณ์วันที่ 19 ธันวาคม 2549 ที่ตลาดหุ้นไทยตกลงวันเดียวเกิน 10% จากการธนาคารแห่งประเทศไทยประกาศมาตรการสำรอง 30% ในช่วงเวลาดังกล่าวการกระจายการลงทุนในบริษัทต่างๆหลายบริษัทหรือหลายกลุ่ม อุตสาหกรรมไม่สามารถช่วยลดความเสี่ยงของการลงทุนของเราได้เลยเพราะความ เสี่ยงที่เรากำลังเผชิญอยู่นั้นคือความเสี่ยงของประเทศ (ความเสี่ยงของประเทศคือ ความเสี่ยงที่เกิดขึ้นจากการเปลี่ยนแปลงทาง สังคม การเมือง เศรษฐกิจ กฎหมาย หรือข้อบังคับต่างๆ รวมถึงข้อจำกัดในการลงทุนของประเทศนั้นๆ เช่น ข้อจำกัดในการแลกเปลี่ยนสกุลเงิน ข้อจำกัดเกี่ยวกับการลงทุนจากต่างชาติ และการแทรกแซงของหน่วยงานรัฐ เป็นต้น) การที่จะลดความเสี่ยงของประเทศได้มีวิธีการเดียวเท่านั้นคือการกระจายการลง ทุนไปในหลายประเทศ เพราะในขณะที่เรากำลังประสบปัญหาภายในประเทศอื่นๆไม่ได้ประสบปัญหาดังกล่าว เช่นเดียวกับเรา เช่นในปี 2540 ที่ตลาดหุ้นไทยตกลง 50% ในปีเดียวกันนั้นตลาดหุ้นสหรัฐปรับตัวเพิ่มขึ้น 33 %ในสกุลเงินดอลลาร์สหรัฐ ตลาดหุ้นของประเทศในกลุ่มยูโรปรับตัวเพิ่มขึ้น 36.8% ในสกุลเงินยูโร ดังนั้นหากในปี 2540 เราสามารถที่จะนำเงินไปกระจายลงทุนในต่างประเทศได้ก็จะทำให้เงินลงทุนของเรา ได้รับผลตอบแทนที่ดีกว่าการลงทุนในประเทศไทย
3. เป็นการเพิ่มโอกาสได้รับผลตอบแทนที่สูงขึ้น หากเราพูดถึงความเสี่ยงสิ่งที่เป็นของคู่กันคือผลตอบแทนจากการลงทุน เมื่อความเสี่ยงลดลงแล้วผลตอบแทนจะเป็นอย่างไร จากข้อมูลของสำนักข่าว Bloomberg สรุปได้ว่า ประเทศที่มีความผันผวนสูงมักให้ผลตอบแทนที่สูงกว่าประเทศที่มีความผันผวนต่ำ ซึ่งก็ตรงกับหลัก High Risk – High Return แต่หากมีการกระจายการลงทุนไปในหลายๆ ประเทศแล้ว ผลตอบแทนจะดีขึ้นในขณะที่ความผันผวนลดลง เช่น ดัชนีตลาดหุ้นไทยมีความผันผวน 27.61% ให้ผลตอบแทน 118.32% ในขณะที่ดัชนีตลาดหุ้นกลุ่มประเทศที่เกิดใหม่มีความผันผวนเพียง 18.60% แต่ให้ผลตอบแทนสูงถึง 233.89% หรือในกรณีของดัชนีของกลุ่มประเทศที่พัฒนาแล้วที่มีความผันผวนต่ำในขณะที่ ให้ผลตอบแทนที่ดีเช่นกัน
ความเสี่ยงเกี่ยวกับอัตราแลกเปลี่ยนเงินตรา
การลงทุนในต่างประเทศมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเพิ่มขึ้นหากเรามองเฉพาะในแง่ของการลงทุน แต่ผมอยากให้มองว่าการที่เราถือเงินทุกบาททุกสตางค์ในสกุลเงินบาทก็มีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเช่นกัน เพราะค่าใช้จ่ายหลายอย่างของเราเป็นสกุลเงินต่างประเทศโดยที่เราไม่รู้ตัว เพราะสินค้าหลายอย่างที่เราต้องใช้เป็นสินค้านำเข้าหรือวัตถุดิบที่จะนำมาผลิตจะต้องนำเข้า ตัวอย่างเช่นในช่วงที่เงินบาทอ่อนค่าลงราคาน้ำมันในประเทศจะปรับตัวสูงขึ้น เพราะการซื้อขายน้ำมันจะต้องใช้เงินสกุลต่างประเทศในการซื้อขาย ทำให้เราต้องใช้เงินบาทจำนวนมากขึ้นเพื่อแลกน้ำมันให้ได้จำนวนเท่าเดิม ดังนั้นหากเงินทั้งหมดในกระเป๋าสตางค์ของท่านเป็นเงินบาท ถึงแม้ท่านไม่มีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนจากการลงทุน แต่ท่านมีความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนเกิดขึ้นในการใช้ชีวิตประจำวันของเราเอง หากมองในมุมมองนี้การลงทุนในต่างประเทศเป็นเสมือนการกระจายรายรับของเราให้อยู่ในรูปสกุลเงินต่างๆ ให้สอดคล้องกับรายจ่ายของเราที่ใช้จ่ายเป็นสกุลเงินหลายสกุล กล่าวโดยสรุปได้ว่าการลงทุนในต่างประเทศจึงมิใช่เป็นการเพิ่มความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยน แต่เป็นการช่วยลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนช่องทางหนึ่ง
การที่เงินบาทแข็งค่าขึ้นเราจะเกิดการขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนได้ แต่หากเรามองภาพรวมของการลงทุนซึ่งรวมการขาดทุนจากอัตราแลกเปลี่ยนไปแล้ว เราก็ยังสามารถทำกำไรได้มากกว่าการลงทุนในประเทศได้ ตัวอย่างเช่น หากในปี 2549 เราลงทุนในตลาดหุ้นไทยเราจะขาดทุนประมาณ 10.86% แต่ถ้าลงในกลุ่มตลาดหุ้นเกิดใหม่เราจะได้ผลตอบแทนในสกุลเงินบาท 5.03% จะเห็นได้ว่าอัตราแลกเปลี่ยนเป็นเพียงส่วนหนึ่งที่จะกระทบผลตอบแทน และการที่เราไปลงทุนในต่างประเทศ เราสามารถลงทุนในเงินหลายๆสกุลพร้อมกันได้ การที่เราลงทุนในเงินหลายสกุลจะเป็นการลดความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนได้เป็นอย่างดี นอกจากนี้หากเรามองในแง่ดี การที่ช่วงเงินบาทไทยแข็งค่าขึ้นน่าจะเป็นโอกาสอันดีของผู้ลงทุนไทยที่จะซื้อสินทรัพย์ของต่างประเทศในราคาที่ถูกลง

(ที่มา: บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุน ทหารไทย จำกัด www.tmbam.com คำถามเกี่ยวกับกองทุน - คำถามของการลงทุนในต่างประเทศ)
http://www.thaiglobalinvestor.com/page02.html
คำถาม
1. ปัจจุบันการลงทุนในต่างประเทศสำหรับคนไทยมีทั้งหมดกี่ช่องทาง อะไรบ้าง
2. วัตถุประสงค์ของการลงทุนในต่างประเทศได้แก่อะไรบ้าง
3. เหตุผลหลัก 3 ข้อในการลงทุนในต่างประเทศมีอะไรบ้าง

วันพุธที่ 20 มกราคม พ.ศ. 2553

HSBC ตั้งเป้าขยายบัตรแสนใบ เน้นแพลตินัม-ลดเกณฑ์ขั้นต่ำ

จัดทำโดย น.ส.วสุรัตน์ สองทิศ เลขทะเบียน 4902100118


เอชเอสบีซีปรับเกณฑ์รายได้ขั้นต่ำเหลือ 1.5 หมื่นบาทต่อเดือนรับเศรษฐกิจฟื้น พร้อมตั้งเป้าโตบัตรเครดิตปีนี้เพิ่มอีก 1 แสนบัตร เน้นบัตรแพลตินัมจะดันให้โตถึง 50% หวังเพิ่มสัดส่วนเป็น 40% ใน 3 ปี ล่าสุดบัตรเครดิตเอชเอสบีซี วีซ่า แพลทินัม เจาะกลุ่มคนรุ่นใหม่รักการท่องเที่ยว


นายวิชิต พยุหนาวีชัย ผู้อำนวยการบริหาร ฝ่านบุคคลธนกิจ ธนาคารเอชเอสบีซี ประเทศไทย (HSBC) เปิดเผยว่า ในปีนี้ธนาคารตั้งเป้าหมายเติบโตจำนวนบัตรเครดิตใหม่ไว้ที่ 1 แสนบัตร จากฐานบัตรเครดิตรวมของธนาคาร ณ สิ้นปี 2552 อยู่ที่ 5 แสนบัตร โดยแบ่งเป็นเป้าหมายการเติบโตบัตรแพลตินัม 50% ส่วนที่เหลือจะเป็นบัตรเครดิตประเภทอื่นที่เป็นบัตรคลาสสิก และบัตรทอง ซึ่งธนาคารจะเน้นเติบโตตามกลุ่มตลาดโดยรวม รวมทั้งเน้นการเติบโตแบบมีคุณภาพมากกว่าจำนวนบัตร


"ปีที่แล้วจากการที่ธนาคารมีความระมัดระวังในการอนุมัติสินเชื่อบัตรเครดิต ทำให้ธนาคารมีกำไรและมีหนี้สินคงค้างน้อย รวมทั้งธนาคารคาดการณ์ว่าอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจ (จีดีพี) ของประเทศไทยในปีนี้จะอยู่ที่ 4.6% ซึ่งจะเป็นปัจจัยให้ประชาชนมีความมั่นใจในการใช้จ่ายมากขึ้น และส่งผลให้ธนาคารสามารถบุกตลาดบัตรเครดิตได้มากขึ้น จากปีที่ผ่านมาที่เศรษฐกิจมีการชะลอตัวลงแล้ว ทำให้ผู้ประกอบการบัตรเครดิตหลายราย รวมทั้งธนาคารเองไม่เน้นทำการตลาดมากเท่าที่ควร"นายวิชิตกล่าว


ในขณะเดียวกันธนาคารยังได้ตั้งเป้าหมายเพิ่มสัดส่วนบัตรแพลตินัมเป็น 40% ในอีก 3 ปีข้างหน้า จากปัจจุบันสัดส่วนบัตรดังกล่าวอยู่ที่ 25% ส่วนที่เหลือจะเป็นบัตรคลาสสิก และบัตรทอง ส่วนทางด้านยอดการใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตของธนาคารในปีนี้นั้น คาดว่าจะมีการเติบโตเพิ่มขึ้นเช่นกันในระดับประมาณ 15% ทั้งนี้ ปัจจุบันยอดการใช้จ่ายผ่านบัตรแพลตินัมอยู่ที่ 2.5 หมื่นบาทต่อคนต่อเดือน และบัตรประเภทอื่นอยู่ที่ 8 พันบาทต่อคนต่อเดือน


นอกจากนี้ ในส่วนของรายได้ขั้นต่ำของลูกค้าที่จะสมัตรขอสินเชื่อบัตรเครดิตกับธนาคาร ก็ได้ปรับเกณฑ์ให้เหลืออยู่ที่ 1.5 หมื่นบาทต่อเดือน จากเดิมอยู่ที่ 2 หมื่นบาทต่อเดือน ซึ่งสาเหตุที่ธนาคารมีการปรับเกณฑ์รายได้ขั้นต่ำลงเนื่องจาก มองว่าสภาพเศรษฐกิจในปีนี้เริ่มปรับตัวดีขึ้นกว่าปีที่แล้ว ทำให้ธนาคารมั่นใจในตัวคุณภาพของลูกค้ามากขึ้น


ล่าสุด ธนาคารเอชเอสบีซี ประเทศไทย เปิดตัวภาพลักษณ์และสิทธิพิเศษล่าสุดของบัตรเครดิตเอชเอสบีซี วีซ่า แพลทินัม ในรายการ More Rewarding Journey มอบประสบการณ์ชีวิตเหนือระดับให้ทุกการเดินทางของชีวิต เพื่อตอบสนองความต้องการของกลุ่มคนรุ่นใหม่ในปัจจุบันที่มีไลฟ์สไตล์มุ่งทำงานหนัก และขณะเดียวกันก็ต้องการให้รางวัลกับชีวิตอย่างเต็มที่ โดยสมาชิกบัตรจะได้รับสิทธิพิเศษที่เหนือกว่าจากโรงแรมและสายการบินที่ได้รับรางวัลชั้นนำ รวมทั้งร่วมกิจกรรมระดับโลก ด้วยการจ่ายเพียง 1 แต่ได้รับสิทธิประโยชน์ถึง 2 ครอบคลุมทุกการเดินทางของชีวิต ตลอดทั้งปี 2553 นอกจากนี้ บัตรเครดิตเอชเอสบีซี วีซ่า แพลทินัม ยังมอบส่วนลดและสิทธิพิเศษที่ร้านค้าชั้นนำทั้งในประเทศ และในอีก 40 ประเทศทั่วโลก รวมทั้งรายการแลกคะแนนสะสมพิเศษ เพียง 2,500 คะแนนในการแลกบัตรกำนัลการเดินทาง 500 บาท และบริการผู้ช่วยส่วนบุคคล บริการช่วยเหลือฉุกเฉินบนท้องถนน ประกันภัยการเดินทาง และอื่นๆ อีกมากมาย


ที่มา : www.manager.co.th


คำถาม
ข้อ1. ธนาคารเอชเอสบีซีคาดการณ์ว่าอัตราการขยายตัวทางเศรษฐกิจ (จีดีพี) ของประเทศไทยในปีนี้คิดเป็นกี่เปอร์เซ็นต์
ข้อ2. รายได้ขั้นต่ำของลูกค้าที่จะสมัครขอสินเชื่อบัตรเครดิตกับธนาคารเอชเอสบีซี ปรับเหลือเท่าไรต่อเดือน
ข้อ3. บัตรเครดิตเอชเอสบีซี วีซ่า แพลทินัม ในรายการ More Rewarding Journey มีจุดประสงค์เพื่ออะไร

วันพฤหัสบดีที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2553

ปัญหาของระบบการเงินการธนาคารในระบบทุนนิยม ที่เน้นการสร้างหนี้เพิ่มตลอดเวลา (Debt-Based Financial System)

จัดทำโดย นางสาวพรรณิดา คำเกิด 4902100106


การพัฒนาเศรษฐกิจในประเทศทุนนิยมอุตสาหกรรมในปัจจุบันวางรากฐานอยู่บนระบบการเงินการธนาคาร ที่พึ่งพาเงินทุนสำรองของทางธนาคารเพียงเสี้ยวหนึ่ง (เช่น 10-12%) แต่ธนาคารสามารถสร้างเงินใหม่ เพื่อปล่อยให้ธุรกิจและผู้บริโภคกู้ไปใช้จ่าย ได้มากกว่าทรัพย์สินที่ทั้งระบบธนาคารและโลกมีอยู่จริงหลายเท่าตัว ระบบเศรษฐกิจแบบนี้สร้างความกดดันให้ต้องมีการขยายการลงทุน การบริโภคที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เพราะธนาคารในระบบทุนนิยม ต้องทำทุกวิถีทางเพื่อสร้างกำไรสูงสุด ธนาคารต้องผลักดันให้มีการขยายการลงทุน เพื่อธนาคารจะได้ดอกเบี้ยเพิ่มขึ้น ผู้ลงทุนต้องการกำไร ก็ต้องผลักดันการขยายการบริโภค โดยไม่คำนึงว่า ประชาชนมีความจำเป็นหรือมีความต้องการ ที่จะบริโภคสินค้าและบริการเหล่านี้อย่างแท้จริงหรือไม่


ระบบเศรษฐกิจแบบนี้ ทำให้เกิดการเร่งพัฒนาแบบกอบโกยล้างผลาญทรัพยากรในอัตราสูงขึ้น และทำให้เกิดการค้าระหว่างประเทศและบริโภคที่ฟุ่มเฟือยเกินความจำเป็น เมื่อเทียบกับสังคมก่อนยุคทุนนิยมซึ่งเป็นเศรษฐกิจแบบพอยังชีพ ในยุคเศรษฐกิจแบบพอยังชีพนั้นเราจะผลิตและบริโภคเท่าที่เรามีทุน แต่ระบบทุนนิยมทำให้เกิดการทำลายธรรมชาติและสภาพแวดล้อม ผลักดันให้คนมุ่งทำงานหนัก และเคร่งเครียด เพื่อแข่งขันกันหาเงินมาบริโภคทางวัตถุและบริการ มากกว่าที่คนจะได้มีเวลาทำงานและใช้ชีวิตแบบพอเพียง ในสภาพแวดล้อมที่ดี และคนมีความพอใจ ความสุขอย่างแท้จริง

นโยบายการพัฒนาเศรษฐกิจ แนวการเน้นการเติบโตของการผลิตและบริโภคเพื่อกำไรของเอกชน ยังก่อให้เกิดภาวะการพัฒนาที่ไม่มั่นคง เกิดภาวะเงินเฟ้อ เกิดวิกฤติเศรษฐกิจตกต่ำ เกิดปัญหาการว่างงาน ปัญหาสงครามและความขัดแย้ง เพื่อแย่งชิงทรัพยากรและความมั่งคั่ง รวมทั้งปัญหาอื่นๆตามมามากมาย

ระบบการเงินการธนาคาร ที่เน้นการสร้างหนี้เพิ่มตลอดเวลา สร้างปัญหา 2 ทาง คือ

1. ภาคธุรกิจและภาครัฐบาลที่เป็นหนี้มาก มีปัญหาเรื่องความกดดันเรื่องความเสี่ยงทางการเงินสูง ระบบนี้จะนำไปสู่ความพยายามที่จะผลิตสินค้าอุตสาหกรรมแบบขนานใหญ่ต้นทุนต่ำ เพื่อที่จะขายให้ได้มาก นำไปสู่การรวมศูนย์การผลิต การกระจายและการขายปลีกของบริษัทยักษ์ใหญ่ ผู้มีอำนาจผูกขาดมากเกินไป ทำให้ผู้ประกอบการขนาดเล็กล้มละลาย เกิดการพัฒนาที่ไม่สมดุล ไม่เป็นธรรม

2. ประชาชนมีรายได้สุทธิ และความสามารถในการดูแลรายรับรายจ่ายด้วยตัวเองได้น้อยลง เพราะพวกเขาจะต้องหาเงินไปผ่อนใช้ดอกเบี้ยเงินกู้และเงินต้นบางส่วน ทำให้พวกเขามีรายได้สุทธิส่วนที่จะใช้จ่ายได้ลดลง และหลายคนเมื่อรู้สึกว่าเงินไม่พอใช้ หรืออยากใช้จ่ายมากกว่ารายได้ที่มี ก็จะถูกสถานการณ์บังคับให้ต้องหาทางไปกู้หนี้ใหม่มาใช้หนี้เก่า หรือที่เรียกว่าหมุนหนี้ ต้องทำงานหนัก เครียดมากขึ้น ประชาชนในระบบทุนนิยมสมัยใหม่ ต้องเสียค่าใช้จ่ายเรื่องดอกเบี้ยมากขึ้น จนกลายเป็นทาสเงินกู้ของระบบธนาคารและสถาบันการเงิน

ระบบเศรษฐกิจที่พึ่งพาการเป็นหนี้ เป็นตัวผลักดันให้มีการเร่งรัดพัฒนาเทคโนโลยี ที่จะแข่งขันกันผลิตสินค้าและบริการใหม่ๆออกมาตลอดเวลา เลยต้องลงทุนเรื่องการโฆษณาประชาสัมพันธ์การตลาดอย่างมหาศาล เพื่อจะจูงใจให้ผู้บริโภค เกิดความอยากและเข้าไปซื้อสินค้าเพิ่มขึ้น ระบบเศรษฐกิจแบบศูนย์รวมผูกขาดโดยบริษัทยักษ์ใหญ่มากไป ทำให้คนเป็นหนี้มากเกินไป และผลิตสินค้าบริโภคสำหรับเอกชนมากไป การพัฒนาเศรษฐกิจยิ่งไม่สมดุลมากขึ้น สินค้าหลายอย่างมีการลงทุน และค่าใช้จ่ายเรื่องการโฆษณา การทำหีบห่อ การขนส่ง และการตลาด รวมกันแล้วมากกว่าต้นทุนในการผลิตตัวสินค้า ทำให้มีการใช่ทรัพยากรมาก ผลิตขยะ สร้างมลภาวะมาก ผู้บริโภคก็ต้องจ่ายแพงกว่าที่ควร

การเน้นการค้าและการบริโภคมากทำให้เกิดปัญหาการขนส่งสินค้าบริการและผู้คนมากขึ้น มีปัญหาจราจรคับคั่งในเมืองใหญ่ สิ้นเปลืองพลังงาน เวลา และสุขภาพ การขยายตัวของเมืองใหญ่ที่ต้นทุนสูง ทำให้มีความแออัดและปัญหาต่างๆ เพิ่มขึ้นตามมา รัฐบาลเหลืองบท่าจะให้บริการสาธารณะที่เป็นประโยชน์ เช่น สาธารณสุข การศึกษาลดลง ธุรกิจและผู้ประกอบการขนาดกลางขนาดย่อม แข่งขันสู้บริษัทและธนาคารขนาดใหญ่ไม่ได้ นำไปสู่การรวมศูนย์ทุน การผูกขาดของบริษัทขนาดใหญ่ และการพัฒนาแบบกอบโกยทำลายล้างเพิ่มขึ้น


ที่มา :วิทยากร เชียงกูล


คำถาม
1. การพัฒนาเศรษฐกิจในประเทศทุนนิยมอุตสาหกรรมในปัจจุบันวางรากฐานอยู่บนระบบใด
2. ระบบทุนนิยมนี้มีข้อดีข้อเสียอย่างไร เมื่อเทียบกับสังคมก่อนยุคทุนนิยมซึ่งเป็นเศรษฐกิจแบบพอยังชีพ
3. ระบบการเงินการธนาคาร ที่เน้นการสร้างหนี้เพิ่มตลอดเวลา สร้างปัญหา 2 ทาง คืออะไรบ้าง

วันพฤหัสบดีที่ 17 ธันวาคม พ.ศ. 2552

กองทุนรวม

จัดทำบทความโดย
น.ส.ฐิตินันท์ งามสถาพร 4902100131

เมื่อสัปดาห์ก่อนหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ลงข่าวเกี่ยวกับกองทุนหุ้น โดยสาระสำคัญอยู่ที่ว่า คนไทยไม่ใคร่นิยมลงทุนในกองทุนหุ้นเท่าใดนัก จากตัวเลขจำนวนกองทุนหุ้นทั้งหมด 105 กอง พบว่า กองทุนที่มีขนาดใหญ่กว่า 1,000 ล้านบาท มีเพียง 12 กองทุน และเม็ดเงินส่วนใหญ่เพียงพันล้านต้นๆ
ในขณะที่กองทุนหุ้นที่ต่ำกว่า 100 ล้านบาท มีจำนวน 16 กองทุน และกองทุนหุ้นส่วนใหญ่ หรือ 62 กองทุน มีพอร์ตขนาด 100-500 ล้านบาท นอกจากความไม่สนใจลงทุนในกองทุนรวมหุ้นแล้ว เนื้อข่าวยังบอกด้วยว่า คนที่ซื้อหน่วยลงทุนหุ้น มักไม่ค่อยให้ความสำคัญกับฝีมือการลงทุนของผู้จัดการกองทุน แต่เน้นที่ความสะดวกในการซื้อขายและค่าธรรมเนียมในการบริหารที่ถูกมากกว่า
ผมเองเห็นด้วยกับข้อสรุปข้างต้น และน่าจะเป็นเหตุผล ที่ทำให้กองทุนที่มีขนาดใหญ่ที่สุดส่วนใหญ่ กลายเป็นกองทุนหุ้นที่บริหารโดยบริษัทจัดการกองทุนในเครือธนาคารพาณิชย์ ที่มีสาขากว้างขวาง และเป็นกองทุนที่อิงดัชนี นั่นคือ เป็นกองทุนที่ไม่ต้องคัดเลือกหุ้น แต่ซื้อตามสัดส่วนของหุ้นที่อยู่ในดัชนี เช่น กองทุนที่อิงกับหุ้นใน SET 50 เป็นต้น นอกจากนั้นผมยังมีข้อสังเกต และข้อเสนอแนะเพิ่มเติมสำหรับนักลงทุนหลายประการดังต่อไปนี้
ข้อแรกที่ทำให้บริษัทจัดการการลงทุน ไม่สามารถทำผลงานได้โดดเด่น ผมคิดว่าอยู่ที่โครงสร้างการทำงานของผู้จัดการกองทุน โดยความเข้าใจของผม ก็คือ เวลาจะลงทุนในหุ้น เขาจะจัดการกันในรูปแบบของ "คณะกรรมการการลงทุน" นั่นก็คือ จะต้องมีคนนำเสนอหุ้นที่น่าสนใจให้กับคณะกรรมการการลงทุน เพื่อพิจารณาอนุมัติ หลังจากนั้น จะมีคนไปทำการซื้อขายตามมติที่ได้รับ
ผลงานที่ออกมาของกองทุนแต่ละกอง ดูเหมือนว่าจะไม่ใช่ฝีมือของผู้จัดการกองทุนคนใดคนหนึ่ง แต่เป็นผลงานรวมๆ ของการจัดการของคณะกรรมการการลงทุนของบริษัท ซึ่งอาจดูแลการลงทุนในกองทุนหุ้นหลายๆ กองด้วย เห็นได้จากรายชื่อหุ้นที่เหมือนๆ กันในกองทุนหุ้นเกือบทุกกองที่บริษัทบริหาร
ประเด็น ก็คือ การลงทุนในหุ้น ผมคิดว่าเป็นเรื่องของศิลปะค่อนข้างมาก การใช้ "คณะกรรมการ" มาทำงาน "ศิลป์" โอกาสที่จะทำได้ดีโดดเด่นยากมาก เปรียบเหมือนกับการวาดภาพศิลปะ ถ้าเราเอาคณะกรรมการมาเป็นคนกำหนดแล้วให้ศิลปินมาวาดภาพตามที่ต้องการ แบบนี้โอกาสที่เราจะได้ภาพที่เป็นมาสเตอร์พีชก็คงไม่มี อย่างมากได้ภาพกลางๆ ที่อาจจะไม่แย่มาก แต่จะไม่มีทางโดดเด่น ว่าไปแล้ว ในตลาดหุ้นไทย เรายังไม่เคยมี "ผู้จัดการการลงทุนจริงๆ" ที่เป็นคนเลือกหุ้นลงทุนที่มีชื่อเสียงเลย ผู้จัดการบริษัทจัดการการลงทุนหรือ "หัวหน้าผู้จัดการการลงทุน" ที่เปิดตัวต่อสาธารณชนนั้น เกือบทั้งหมดดูเหมือนว่าจะเป็น "หนึ่งในคณะกรรมการการลงทุน" ที่ไม่ได้ไปสัมผัสกับการวิเคราะห์หุ้นจริงๆ พูดง่ายๆ บ้านเราไม่มี ปีเตอร์ ลินช์ หรือบิล มิลเลอร์ เมืองไทย และเราก็ไม่เคยมีกองทุนที่โดดเด่นที่คนต้องเอาเงินมาลงทุนอย่างกองทุน ไฟเดลลิตี้
แน่นอนว่าในบางช่วงบางตอน กองทุนบางกองของบางบริษัทโดยเฉพาะที่เป็นกองเล็กๆ อาจจะมีผลงานการลงทุนโดดเด่นมาก แต่เมื่อเวลาผ่านไปและกองทุนอาจจะมีขนาดใหญ่ขึ้น ผลงานการลงทุนก็มักจะกลับมาสู่สภาวะปกติหรือแย่ลงทำให้คนที่เข้าไปลงทุน หลังจากเห็นผลงานที่ดีเยี่ยมต้องขาดทุนหรือผิดหวัง
นี่เป็นสิ่งที่เกิดขึ้นตลอดเวลา ในทางวิชาการเราเรียกว่าผลงานที่โดดเด่นนั้นเป็นเรื่อง "บังเอิญ" ไม่ได้เกี่ยวกับฝีมืออะไรทั้งสิ้น ถ้าจะเป็นเรื่องของฝีมือแล้ว กองทุนควรจะต้องมีผลตอบแทนที่ดีเหนือกว่าตลาดอย่างต่อเนื่องยาวนาน ซึ่งเป็นที่น่าเสียใจว่ายังไม่มีกองทุนไหนทำได้ ระบบการจ่ายผลตอบแทน ก็ไม่เอื้อให้เกิด "มืออาชีพ" ที่โดดเด่นในการบริหารการลงทุน เพราะคนที่มีฝีมือดีจริงๆ และบริหารจนกองทุนได้กำไรมากๆ แต่ตนเองก็คงไม่ได้ผลตอบแทนมากมายอะไรนัก อย่างมากอาจได้โบนัสเพิ่มอีกสักเดือนสองเดือน ดังนั้น ถ้าเขาเก่งจริง เขาน่าจะออกไปบริหารเงินของตนเองจะดีกว่า
นอกจากนั้น ระบบการบริหารแบบบริษัทจัดการการลงทุน ผมคิดว่าจะสร้างนักลงทุนฝีมือเยี่ยมได้ยาก เพราะทุกอย่างดูเหมือนมีกฎเกณฑ์ที่ไม่เอื้ออำนวยให้สามารถตัดสินใจได้อย่างเป็นอิสระจริงๆ ตัวอย่างง่ายๆ ก็เรื่องของหุ้นที่ลงทุนได้นั้น ข้อห้ามอาจจะรวมถึง สภาพคล่องของหุ้น บริษัทจะต้องมีกำไร ขนาดของบริษัทที่ต้องไม่เล็ก เป็นต้น
เหนือสิ่งอื่นใด ก็คือ ผู้บริหารกองทุนจะทำอะไรที่ "เสี่ยง" ไม่ได้ แม้ว่าจะเป็น "ความเสี่ยงที่ไตร่ตรองดีแล้ว" ว่าที่จริงเขาก็ไม่รู้จะเสี่ยงไปทำไม เพราะถ้าเสี่ยงแล้วสำเร็จก็ได้แต่คำชม แต่ถ้าพลาดอาจจะตกงานหรือโดนสอบสวน
ผลจากความล้มเหลวในการสร้างนักบริหารการลงทุนมืออาชีพในตลาดหุ้นไทย ค่อนข้างจะเห็นได้ชัดจากตัวเลขจำนวนเม็ดเงินลงทุนในหุ้นของบริษัทจัดการการลงทุน กองทุนหุ้นที่มีการจัดการหรือเลือกหุ้นนั้นมีขนาดเล็กมากอย่างไม่น่าเชื่อ กองที่ใหญ่ที่สุด ส่วนใหญ่มีเม็ดเงินในพอร์ตเพียงระดับพันล้านบาทต้นๆ เทียบกับนักลงทุนส่วนบุคคลรายใหญ่หลายรายในตลาดแล้ว ดูเหมือนว่ากองทุนจะไม่ใหญ่กว่าเลย
ในขณะที่ตลาดหุ้นอย่างในอเมริกา แม้แต่วอร์เรน บัฟเฟตต์ ที่ถือว่าเป็นคนที่ลงทุนในหุ้นที่ใหญ่ที่สุด แต่ถ้าเทียบกับกองทุนแล้วก็เล็กนิดเดียว ดังนั้น อิทธิพลและอำนาจการซื้อขายหุ้นของกองทุนมีมหาศาล เมื่อเทียบกับส่วนบุคคล ขณะที่ในตลาดหุ้นไทย อิทธิพลของนักลงทุนส่วนบุคคล น่าจะเหนือกว่ากองทุนรวมมาก
สุดท้ายก็คือ คำแนะนำของผมสำหรับคนที่อยากลงทุนในกองทุนรวมหุ้น คำแนะนำ ก็คือ ข้อแรก พยายามใช้ประโยชน์จากการที่รัฐให้สิทธิประโยชน์ทางภาษีโดยเฉพาะการลงทุนซื้อ LTF และ RMF เพราะนี่จะช่วยให้เรามีแต้มต่อในการลงทุนแม้ว่าฝีมือในการบริหารกองทุนจะไม่ดีนักเราก็น่าจะได้ผลตอบแทนคุ้มค่า
ข้อสอง ถ้าจะลงทุนในกองทุนรวมหุ้น ควรลงทุนในกองทุนหุ้นที่อิงดัชนีซึ่งไม่ต้องอาศัยฝีมือผู้บริหาร และควรเลือกผู้จัดการที่คิดค่าธรรมเนียมต่ำที่สุด
ข้อสาม อย่าพยายามตามหากองทุนที่กำลัง "ร้อน" ไม่ว่าจะเป็นกองทุนหุ้นประเภทไหน เพราะจับเข้าไปก็คงถูก "ลวก" มากกว่า
สุดท้าย ถ้าเรามีความรู้บ้างและมีเงินลงทุนระดับหนึ่งเช่นหนึ่งล้านบาทขึ้นไป เราสามารถสร้างพอร์ตลงทุนส่วนตัวที่มีโอกาสได้ผลตอบแทนคล้ายๆ กับกองทุนรวมหรือตลาดหลักทรัพย์แต่ไม่ต้องเสียค่าธรรมเนียมในการบริหารปีละประมาณ 2% ได้ไม่ยาก
เหตุผล ก็คือ เราสามารถกระจายการถือหุ้นได้ค่อนข้างกว้างขวางเป็นสิบๆ ตัวโดยที่เม็ดเงินลงทุนและต้นทุนในการซื้อขายหุ้นแต่ละตัวนั้นค่อนข้างจะต่ำ ดังนั้น เราสามารถเลียนแบบกองทุนรวมได้ไม่ยาก ไม่เหมือนการลงทุนในอเมริกาที่คุณไม่สามารถซื้อหุ้นได้มากตัวถ้าพอร์ตคุณเล็ก

ที่มา: ดร.นิเวศน์ เหมวชิรวรากร กรุงเทพธุรกิจ

คำถาม
1.นอกจากคนไทยจะไม่สนใจลงทุนในกองทุนรวมหุ้นแล้ว คนไทยที่ซื้อหน่วยลงทุนหุ้น มักไม่ค่อยให้ความสำคัญกับเรื่องใด
2.ยกตัวอย่างกองทุนที่ไม่ต้องคัดเลือกหุ้น แต่ซื้อตามสัดส่วนของหุ้นที่อยู่ในดัชนีมีเช่นอะไรบ้าง
3.การลงทุนซื้อ LTF และ RMF สามารถนำมาใช้สิทธิประโยชน์ด้านใดสำหรับนักลงทุน

วันอังคารที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2552

KTB โชว์กลยุทธดูดสินเชื่อไทยเข็มแข็ง เดินสายพบอสังหาฯทั่วประเทศ

จัดทำบทความโดย น.ส.วสุรัตน์ สองทิศ เลขทะเบียน 4902100118

กรุงไทยประกาศพร้อมสู้ศึกชิงสินเชื่อก่อสร้างไทยเข้มแข็ง ตั้งเป้าปล่อยกู้ผ่านเอสเอ็มอีไม่ต่ำกว่า 3 หมื่นล้าน เชื่อปีหน้าแข่งดุหลังมีผู้เล่นรายใหม่เข้ามาทำตลาด แต่มั่นใจทำได้ตามตามเป้า โชว์ความได้เปรียบจากการเป็นตัวแทนในการจ่ายเงิน ทำให้เข้าถึงข้อมูลมากกว่า พร้อมเตรียมเดินสายชักชวนผู้รับเหมาทั่วประเทศเข้าใช้สินเชื่อ

นายเวทย์ นุชเจริญ ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการอาวุโส ผู้บริหารสายงาน สายงานธุรกิจขนาดกลาง ธนาคารกรุงไทย จำกัด (มหาชน) (KTB) เปิดเผยว่า หลังจากธนาคารเปิดแคมเปญการตลาดสินเชื่อก่อสร้างไทยเข้มแข็ง 1 เดือนที่ผ่านมา ได้รับการตอบรับจากผู้ประกอบการรรับเหมาก่อสร้างทั่วประเทศเป็นอย่างมาก โดยธนาคารได้ออกหนังสือค้ำประกันไปแล้วจำนวน 2,600 ราย มีวงเงินหนังสือค้ำประกัน 4,000 ล้านบาท และอนุมัติสินเชื่อ 2,000 ล้านบาท

"งบการก่อสร้างของโครงการไทยเข้มแข็งในปีนี้ยังออกมาไม่มากมีเพียง 15,000 ล้านบาท ซึ่งในส่วนของธนาคารเองตั้งเป้าไว้ 10,000 ล้านบาทแบ่งเป็น การออกหนังสือค้ำประกัน 5,000 ล้านบาท และอนุมัติสินเชื่อ 5,000 ล้านบาท" นายเวทย์ กล่าว

อย่างไรก็ตาม เชื่อว่าในปี 2553 จะมีงบก่อสร้างในโครงการไทยเข้มแข็งออกมาจำนวนมาก ซึ่งจะทำให้ธนาคารพาณิชย์เข้ามาแข่งขันปล่อยสินเชื่อมากขึ้นเช่นกัน เนื่องจากเป็นสินเชื่อที่มีความเสี่ยงต่ำ โดยในส่วนธนาคารกรุงไทยพร้อมแข่งขัน โดยอาศัยความได้เปรียบที่ธนาคารเป็นตัวแทนในการจ่ายเงินให้กับโครงการไทยเข้มแข็ง และมีข้อมูลเกี่ยวกับโครงการดังกล่าวในจังหวัดต่างๆ จึงได้เดินสายทั่วประเทศเชิญผู้ประกอบการรับเหมาก่อสร้างมาชี้แจงเกี่ยวกับรายละเอียดแต่ละโครงการ และชักชวนให้มาใช้สินเชื่อของธนาคารด้วย

โดยในปีหน้า ธนาคารตั้งเป้าเติบโตยอดการปล่อยสินเชื่อธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อม (เอสเอ็มอี)ไม่ต่ำกว่า 30,000 ล้านบาท แบ่งเป็นสินเชื่อในโครงการไทยเข็มแข็ง 20,000 ล้านบาท ส่วนอีก 10,000 ล้านบาท ซึ่งจะเน้นอุตสาหกรรมที่จะพยุงเศรษฐกิจของประเทศไทย โดยเฉพาะภาคการเกษตร อาทิ ข้าว มันสำปะหลัง และยางพารา รวมทั้งปล่อยสินเชื่อให้กับภาคราชการ สินเชื่อแก่องค์การปกครองส่วนท้องถิ่น (อปท.) เพื่อให้เม็ดเงินแก่ลงสู่ท้องถิ่นดังกล่าว และนำไปพัฒนาถิ่นที่อยู่ อย่างไรก็ตามปัจจุบันธนาคารมีฐานสินเชื่อเอสเอ็มอี 300,000 ล้านบาท มีสัดส่วนของอุตสาหกรรมอาหารแปรรูปและภาคเกษตร 30 % ของฐานสินเชื่อเอสเอ็มอี โดยธนาคารตั้งเป้าจะเพิ่มสัดส่วนเป็น 50%ในปีหน้า

"วงเงินงบประมาณในโครงการที่มากขึ้น ทำให้การแข่งขันที่รุนแรงมากขึ้น มีธนาคารพาณิชย์ ที่เป็นผู้เล่นรายใหม่เข้ามาในตลาดมากขึ้น เช่น ธนาคารไทยพาณิชย์ ธนาคารทหารไทย และธนาคารออมสิน โดยธนาคารไทยพาณิชย์ถือว่าเป็นคู่แข่งที่น่ากลัว รวมไปถึงผู้ประกอบการรายเดิมที่มีส่วนแบ่งการตลาดอันดับ 1 อย่างธนาคารกสิกรไทยที่มีสินเชื่อเอสเอ็มอี 360,000 ล้านบาท ซึ่งในจุดนี้เชื่อว่าปีหน้าธนาคารพาณิชย์จะมีแข่งขันในเรื่องของราคา และรีไฟแนนซ์ ซึ่งเป็นผลดีต่อผู้ประกอบการเอสเอ็มอีอย่างมาก"นายเวทย์ กล่าว

นายเวทย์ กล่าวอีกว่า สำหรับอุตสาหกรรมเอสเอ็มอีที่เกี่ยวเนื่องกับ 65 โครงการลงทุนในมาบตาพุด ที่ศาลปกครองสูงสุด สั่งชะลอโครงการ และมีผู้ประกอบการเอสเอ็มอีบางรายเป็นลูกค้าของธนาคารนั้น ธนาคารก็ได้ดำเนินมาตรการเชิญรุกสั่งให้พนักงานของธนาคารเข้าไปดูแลและหารือกับผู้ประกอบการเอสเอ็มอีเกี่ยวผลกระทบที่เกิดขึ้นแล้ว เช่น อุตสาหกรรมที่เกี่ยวเนื่องกับปิโตรเคมี และธุรกิจโรงแรมในภาคตะวันออก ที่ได้รับผลกระทบมีจำนวนผู้พักลดลง ซึ่งเป็นผลทางอ้อมจากการชะลอโครงการ ธนาคารได้เร่งเข้าไปช่วยเหลือด้วยการปรับโครงสร้างหนี้ และยึดระยะเวลาการชำระหนี้ออกไป เพื่อลดภาระให้กับผู้ประกอบการ

ที่มา: http://www.manager.co.th

คำถาม
1.งบการก่อสร้างของโครงการไทยเข้มแข็งในปีนี้มีจำนวนเท่าไหร่
2.ธนาคารตั้งเป้าเติบโตยอดการปล่อยสินเชื่อธุรกิจขนาดกลางและขนาดย่อมซึ่งจะเน้นอุตสาหกรรมโดยเฉพาะภาคการเกษตร เช่นอะไรบ้าง
3.ธนาคารใดถือว่าเป็นคู่แข่งที่น่ากลัวของธนาคารกรุงไทย

วันอังคารที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2552

บัญญัติ 10 ประการ "อยากรวย ต้องรู้"

จัดทำบทความโดย ชื่อ-สกุล..นางสาวพรรณิดา คำเกิด....เลขทะเบียน..4902100106
เรื่อง บัญญัติ 10 ประการ "อยากรวย ต้องรู้"
บทความนี้ เป็นบทความที่น่าสนใจสำหรับ บุคคลทั่วไปที่ต้องการวางแผนทางการเงิน และการเตรียมพร้อมสำหรับการเป็นนักลงทุนที่ดี นั้น ควรที่จะต้องเรียนรู้อะไรบ้าง
1. "ความรู้ทางการเงิน" สำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่า "ความรู้ทางการงาน" เพราะในชีวิตของคนเราทุกคนนั้น จะมีช่วงที่จะสามารถหา "รายได้จากการทำงาน" (you at work) จำกัด และจะต้องมีชีวิตหลังเกษียณค่อนข้างยาวนาน จึงต้องรู้วิธีที่จะ "ใช้เงินให้ทำงาน" (money at work)
2. การออมเป็น "เกมแห่งระยะเวลา" (game of time) ใครเริ่มต้นก่อน ก็รวยก่อน เพราะยิ่งทิ้งไว้นาน ยิ่งได้เป็นกอบเป็นกำ ถือเป็น "เงื่อนไขจำเป็น" ของทุกคนที่มีเป้าหมายต้องการบรรลุสู่อิสรภาพทางการเงิน
3. การลงทุนเป็น "เกมแห่งจังหวะเวลา" (game of timing) ต้องรู้จังหวะในการเข้าออกจากตลาดที่เหมาะสม ซื้อเมื่อต่ำ ขายเมื่อสูง หยุดเมื่อสงสัย เพราะถ้าหากเข้าผิดจังหวะ ยิ่งทิ้งไว้นาน จะยิ่งเสียหายมาก และทำให้โอกาสที่จะได้ทุนคืนยากขึ้นเรื่อยๆ (losses are harder to regain)
4. การตัดสินใจเกี่ยวกับการลงทุนไม่ใช่การตัดสินใจซื้อสินค้าสำเร็จรูป (product) แบบที่ตัดสินใจตอนซื้อครั้งเดียวจบ ถ้าไม่ได้ผล หรือใช้แล้วไม่พอใจ ก็ทิ้งมันไว้เฉยๆ จริงๆ แล้วการลงทุนเป็นกระบวนการ (process) ที่ต้องมีการเอาใจใส่ ติดตามผล และปรับเปลี่ยนกลยุทธ์ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ตลอดเวลา
5. หนทางไปสู่ความสำเร็จไม่ได้มีเพียงเส้นทางเดียว จุดสำคัญในการบริหารการลงทุนนั้นไม่ได้อยู่ที่รูปแบบ วิธีการ หรือสไตล์ ซึ่งเรื่องเหล่านี้เป็นเพียง "เกมภายนอก" (outer game) แต่เป็นเรื่องของทัศนคติ วิธีคิด พลังใจ ซึ่งเป็น "เกมภายใน" (inner game)
6. ลำพังแค่การ "เอาชนะดัชนี" (beat the index) ไม่ใช่เรื่องยาก แต่ไม่มีใคร "เอาชนะตลาด" (beat the market) ได้ เคล็ด (ไม่) ลับในการจะยืนหยัดอยู่ในเกมการลงทุนอย่างตลอดรอดฝั่งในฐานะ "ผู้ชนะ" นั้น อยู่ที่การยืนอยู่ข้างเดียวกับตลาดไม่ใช่ฝืนตลาด
7. ความสำเร็จในการลงทุนไม่ใช่สิ่งที่เกิดขึ้นเพียงชั่วข้ามคืน จริงๆ แล้วมันอาจเปรียบได้กับการวิ่งแข่งระยะไกล (marathon) ไม่ใช่การวิ่งแข่ง 100 เมตร (sprint) ดังนั้น คุณจะต้อง "รู้จักตัวเอง" (know yourself) ว่าอะไรคือสไตล์การลงทุนที่เหมาะสมที่เข้ากันได้กับความสามารถในการรับความเสี่ยง (risk attitude) และทักษะในการลงทุน (risk aptitude) เพราะนั่นคือ "ระบบ" ที่คุณต้องใช้ในเพื่อ "ทำธุรกิจ" นี้ในระยะยาว
8. ในการใช้เงินต่อเงินนั้น คุณต้อง "รู้จักเครื่องมือ" (know the vehicle) ว่ามีลักษณะและรูปแบบการให้ผลตอบแทนอย่างไร มีข้อดี ข้อเสีย และข้อจำกัดอะไรบ้าง
9. นอกจากนี้ คุณต้อง "รู้จักตลาด" (know the market) คือ รู้ว่าตลาดการเงินมีธรรมชาติเป็นอย่างไร อะไรคือสาเหตุเบื้องหลังที่ทำให้เกิดการกระเพื่อมขึ้นลงของตลาด และรู้วิธีการในการบริหารความเสี่ยงในการลงทุนว่าต้องแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นอย่างไร
10. อย่าติดอยู่ในกับดักของ "การบริโภคข้อมูลเกินขนาด" (information overload) ซึ่งมัวแต่สนใจหาข้อมูล ศึกษา วิเคราะห์ จนไม่กล้าลงมือปฏิบัติ (analysis paralysis) เพราะมีความเชื่ออย่างผิดๆ แบบพวกมองโลกสมบูรณ์แบบ (perfectionist) ว่าถ้ามีข้อมูลที่สมบูรณ์จะไม่เกิดความผิดพลาด (zero-defect mentality) จริงๆ แล้ว หัวใจสำคัญของการบริหารการลงทุนนั้นอยู่ที่การ "จำกัดความเสี่ยง" (risk limitation) ไม่ใช่ "กำจัดความเสี่ยง" (risk elimination) ถ้าถามว่ากฎที่สำคัญที่สุดที่สรุปได้จากการปฏิบัติ (rule of thumb) ของผู้เขียนหนังสือชุด "อยากรวย ต้องรู้" คืออะไร ก็อยากตอบว่า rule of "ทำ" นั่นคือ "รู้แล้วต้องลงมือทำ" เพราะในภาษาอังกฤษ คำว่า "โชคลาภ" (luck) เป็นตัวย่อของ Laboring Under Correct Knowledge แปลว่า "ลงมือทำ ด้วยความพากเพียร โดยอาศัยความรู้ที่ถูกต้อง" นั่นเอง


ขอขอบคุณ นำชัย เตชะรัตนะวิโรจน์ ที่เอื้อเฟื้อบทความอันนี้ เพื่อนักลงทุน
ผู้ช่วยกรรมการผู้จัดการ-ฝ่ายวิเคราะห์หลักทรัพย์และที่ปรึกษาการลงทุน
บริษัทหลักทรัพย์ ยูไนเต็ด จำกัด (มหาชน)
บรรณาธิการ & ผู้เขียนร่วมหนังสือชุด "อยากรวย ต้องรู้" (4 เล่ม)
วิทยากรระดับ Platinum สถาบันพัฒนาตลาดทุน (TSI)

ที่มา: นำชัย เตชะรัตนะวิโรจน์ และคณะ. อยากรวย ต้องรู้ เล่ม 3: รู้จักเครื่องมือ :กรุงเทพฯ: ฝ่ายสื่อสิ่งพิมพ์ ตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย

คำถาม
1. จงอธิบายว่าเหตุใด "ความรู้ทางการเงิน" สำคัญไม่ยิ่งหย่อนกว่า "ความรู้ทางการงาน"
2. เหตุใดจึงกล่าวว่า การตัดสินใจเกี่ยวกับการลงทุนไม่ใช่การตัดสินใจซื้อสินค้าสำเร็จรูป
3. จุดสำคัญในการบริหารการลงทุนคือ รูปแบบ วิธีการ หรือสไตล์ ซึ่งเรื่องเหล่านี้เป็นเพียง "เกมภายนอก" (outer game) ใช่หรือไม่อย่างไร